Ο τελευταίος δήμιος
Ι. Πραγματεία Περί της τέχνης του δημίου και της συμβολής του στην διαμόρφωση του δικονομικού μας συστήματος Στη χώρα μας το λειτούργημα του δήμιου λογίζεται σεβαστό. Περιβάλλεται μάλιστα με μεγαλύτερο σεβασμό κι απ’ [...]
Ι. Πραγματεία Περί της τέχνης του δημίου και της συμβολής του στην διαμόρφωση του δικονομικού μας συστήματος Στη χώρα μας το λειτούργημα του δήμιου λογίζεται σεβαστό. Περιβάλλεται μάλιστα με μεγαλύτερο σεβασμό κι απ’ [...]
Όλες οι συμφορές από μια καλή πράξη ξεκινάνε. Με τι καρδιά παρατάς στην ερημιά ένα μωρό που κλαίει και οδύρεται για να το φάνε τ’ άγρια θηρία; Και τι σόι πατέρας είν’ αυτός που [...]
Μονολογώ τώρα· μέρες ολόκληρες περιπλανιέμαι στους έρημους δρόμους της πολιτείας παραμιλώντας φωναχτά όπως οι τρελοί άλλοτε, τότε που οι λεωφόροι ήταν ακόμα γεμάτες περαστικούς και το πλήθος στριμωχνόταν στα πεζοδρόμια, κι ας ξέρω πως [...]
Ετοιμάσου, έχεις επισκεπτήριο. Κοίταξε την φύλακα απορημένη. Επισκεπτήριο; Μα ποιος μπορεί να ήταν; Είκοσι χρόνια εδώ, κανείς δεν ήρθε να την επισκεφτεί, ούτε καν οι δικοί της. Μόνο κάτι δημοσιογράφοι στην αρχή, την περίοδο [...]
Στον Χριστόφορο Πανταζή Τα ρέστα μου, είπε κι έσπρωξε προς το κέντρο του τραπεζιού την τελευταία ντάνα από μάρκες που του είχαν απομείνει· εκείνες γκρεμίστηκαν πάνω στην πράσινη τσόχα όπως τα τούβλα ενός [...]
Οι αυθεντικές τραγωδίες στον κόσμο δεν προκύπτουν από τις συγκρούσεις μεταξύ σωστού και λάθους αλλά από τις συγκρούσεις μεταξύ δύο σωστών. Γκέοργκ Φρήντριχ Χέγκελ «Καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη». / [...]
Τελείωσε. Τώρα πια ό,τι έγινε έγινε, τίποτα δεν αλλάζει. Εύκολο ήταν, πιο εύκολο απ’ ό,τι το φανταζόμουν. Λένε ότι δεν υπάρχει πιο φρικτό έγκλημα, ότι ο άνθρωπος μετά τρελαίνεται απ’ τις τύψεις. Μπορεί. Εγώ [...]
Μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του εξακολουθούσε να βλέπει κάθε νύχτα το ίδιο όνειρο: ήταν, λέει, όλη η οικογένεια συγκεντρωμένη στην τραπεζαρία και τότε ερχόταν ο νεκρός να τους ανακοινώσει ότι οι εξετάσεις δεν [...]
Η μάχη είχε τελειώσει. Όπως κάθε μάχη, έτσι κι αυτή είχε νικητές και ηττημένους, μόνο που δεν ήταν εύκολο να τους ξεχωρίσεις με την πρώτη. Ίσως ούτε κι εκείνοι που πολέμησαν να μην ξέρουν, [...]
Μέρες αίματος, νύχτες οργής: άλλη μια σταγόνα και το ποτήρι ξεχείλισε. Αν η χθεσινή ενέδρα θα μπορούσε ίσως ν’ αποδοθεί στον φόβο ή τον πανικό, αν οι δράστες της θα μπορούσαν ίσως να επικαλεστούν [...]
Η μοιχεία είναι ο πιο κοινότυπος τρόπος για να ξεφύγει κανείς από την κοινοτυπία. Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ. Πώς ήταν το σχέδιο: Θα πήγαιναν πρώτα στην όπερα, μετά στο παρακείμενο πολυτελές εστιατόριο για ένα ρομαντικό δείπνο [...]
Εγώ αυτά δεν τα πιστεύω. Ούτε και τότε τα πίστευα. Μέντιουμ, αστρολόγοι, χαρτορίχτρες, καφετζούδες, χειρομάντισσες, απατεώνες όλοι τους, κοιτάνε πώς να εκμεταλλευτούν τον πόνο του κοσμάκη για να τα κονομήσουν. Αλλά να που καμιά φορά [...]
Με ρωτάς γιατί το κάνω. Κοίτα, μια δουλειά είναι κι αυτή, ίσως όχι σαν όλες τις άλλες, αλλά μην νομίζεις πάντως, έχει και τα καλά της. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη, χαχαχα, και στο χέρι, [...]
Στον Στέλιο Κωνσταντινίδη After Life. Είναι ο τίτλος μιας γιαπωνέζικης ταινίας του Χιροκάζου Κορεέντα. Δείχνει μία ομάδα ανθρώπων που έχουν μόλις πεθάνει και βρίσκονται σε έναν απροσδιόριστο τόπο που δεν είναι η [...]
Η συλλογή διηγημάτων που φέρει τον γενικό τίτλο Μνήμες – Μνήματα – Μνημεία, είναι το τέταρτο βιβλίο που γράφω αλλά το τρίτο που εκδίδεται εν Ελλάδι. Εάν το προηγούμενο έργο μου, η Σονάτα Waldstein, [...]
Όταν, κατά τα μέσα του 26ου αιώνα, τα πρώτα επανδρωμένα διαστημόπλοια προσέγγισαν τον εξωπλανήτη Όμικρον 8, οι αναφορές των εξερευνητών που έφτασαν στα κεντρικά της NASA στην Ουάσιγκτον μιλούσαν για μία πρωτόγονη κοινωνία σε [...]
Αιώνες ολόκληρους τους μισούσα. Τους μισούσα γι’ αυτό που ήταν και γι’ αυτά που έκαναν, αλλά ακόμα περισσότερο τους μισούσα γι’ αυτά που είχαν, το κάθε τι δικό τους με αηδίαζε και μου προκαλούσε αποστροφή. [...]
Ο νονός. Έτσι τον αποκαλούσαν οι πάντες στο σόι, ακόμα κι εκείνοι που δεν τους είχε βαφτίσει. Δεν ήταν και πολλοί άλλωστε, αφού μας είχε βαφτίσει σχεδόν όλους, είχε παντρέψει πρώτα τον παππού με [...]
Δείξε μου τη βιβλιοθήκη σου να σου πω ποιος είσαι, λέει μια παροιμία. Για την ακρίβεια, δεν το λέει η παροιμία αλλά κάποιες δικές μου σκέψεις που έκανα προχθές με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα [...]
Έτσι γεννιέται το Κακό Πάτησε το στοπ, το κόκκινο λαμπάκι έσβησε, το μαγνητόφωνο σταμάτησε να καταγράφει. Η ανάκριση είχε τελειώσει. Όλα τα πειστήρια του εγκλήματος ήταν εκεί, το μπιτόνι της βενζίνης, οι φωτογραφίες του [...]